Logo

OZNAKOWANIE WYROBÓW TEKSTYLNYCH

Wyroby tekstylne powszechnego użytku powinny być oznakowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wprowadzając do obrotu wyrób włókienniczy producent zapewnia zaopatrzenie go w etykietę lub oznakowanie oraz rzetelność zawartych na nich informacji. Jeżeli producent nie ma siedziby w Unii, importer zapewnia zaopatrzenie wyrobu w etykietę lub oznakowanie oraz rzetelność zawartych na nich informacji. Dotyczy to m.in. identyfikacji producenta, nazewnictwa włókien, składu surowcowego, sposobu konserwacji.
Aktualnym aktem prawnym regulującym powyższe zagadnienia jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG)
Tam, gdzie dotyczy dopuszcza się używanie nazewnictwa włókien tekstylnych takich, jak w załączniku do rozporządzenia. Nie należy stosować skrótów.
Etykiety lub oznakowanie sporządza się w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, na którego terytorium wyroby włókiennicze są udostępniane konsumentom, chyba że zainteresowane państwo członkowskie postanowi inaczej.
Na etykiecie znaki towarowe lub nazwę przedsiębiorstwa można podawać bezpośrednio przed lub po opisach składu surowcowego.

Jak prawidłowo użyć symboli konserwacji?
Oznakowanie symbolami konserwacji przysparza wielu problemów. Jeśli oznakowanie ma być użyte na wszywce i/lub etykiecie powinno być zgodne z aktualną normą dotyczącą oznaczania sposobu konserwacji z zastosowaniem symboli. Należy pamiętać o zastosowaniu poprawnej ilości znaków, odpowiedniej kolejności, wizerunku (rysunku) – a w opisie słownym – poprawnych znaczeń. Zestawienie symboli dostępne jest tutaj.


Ostatnia aktualizacja/Last update: 01.08.2018